มิวบล็อก

กลับมาแล้ว

ไปต่างจังหวัดมา 2 วัน ก็ดีเหมือนกันอ่ะได้เปลี่ยนบรรยากาศจากกรุงเทพไปที่อื่นบ้าง เอ๊ยลืมไป ไม่ได้ไปเที่ยวสักหน่อย แต่ไปหาป๊าเพราะป๊าไม่สบาย ลืมๆๆๆๆๆ

ก็กะว่าจะไปเปลี่ยนบรรยากาศด้วยนั่นแหละไปอยู่สวน กะว่าจะสบายๆใจสักกะหน่อยแต่ที่ไหนได้ พอไปถึงบรรยากาศอึมครึมมากๆทั้งธรรมชาติและคนรอบข้าง (อันนี้บอกไม่ได้จริงๆนะ ) มิวก็เลยเหมือนเจอบรรยากาศครึ้มๆทั้ง 2 ทางเลย คนนึงก็บ่นๆ อีกคนนึงก็ไปกินรังแตนจากไหนมาไม่รู้ จะกลับกรุงเทพฯให้ได้ อ้าวลืมไป บอกไม่ได้จริงๆนะ เปลี่ยนเรื่องดีกว่า

เพราะป๊าดื้อก็เลยป่วยคับ มิวก็คงพูดได้แต่ตรงนี้เพราะบอกกับป๊าตรงๆไม่ได้ มิวอาจจะโดนเฉ่งเอาได้ง่ายๆ ตอน 4 ทุ่มเฮียแมคมาสะกิดว่าออกไปดูต้นไม้กันหน่อย ห๊า, ต้นไม้, สี่ทุ่ม, มืดๆ, น่ากลัวๆ เอาจริงเหรอ ฝนก็กำลังจะตกด้วยนะ ปะก็ปะ วิ่งไปหยิบมือถือติดตัวไปด้วยเพราะไหนๆขี่มอเตอร์ไชค์ออกไปแล้วก็จะได้ออกไปเล็งๆหาสัญญาณโทรศัพท์โทรหาใครก็ไม่รู้ด้วยล่ะ

ขี่ออกมาได้สัก 700 เมตรเฮียก็หยุด เลยสงสัยว่าหยุดทำไมล่ะสงสัยจะเจอต้นไม้มั้ง ที่ไหนได้บอกให้มิวลงเดินเพราะทางข้างหน้าเป็นทางลงเขาแล้วก็ชันมากๆขี่ลงไปอาจจะได้กลิ้งกันแน่ๆอ่ะ ชันจริงๆนะ เลยจูงรถลงเขากัน ทางก็ลูกรังแต่คนแถวนี้เค้าเก่งเพราะขี่กันประจำ เลยขี่ขึ้นลงกันได้ง่ายๆ

แล้วพอถึงถนนก็ขี่กันต่อ แล้วก็เป็นครั้งแรกจริงๆที่มิวได้เห็นหิ่งห้อย ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยเห็นครั้งนี้ครั้งแรกก็ที่นี่ทั้งๆที่ไม่เห็นมีน้ำมีบ่ออะไรเลยนะ ถามเฮียว่าตรงนี้มีต้นลำพูเยอะเหรอ เฮียตอบได้ประทับใจมากๆว่า ดูละครมากไปหรือเปล่า เป็นงั้นไปซะได้

ขี่ไปฝนก็ตกโครมๆ เป็นบรรยากาศเจ็บๆคันๆอีกแบบอ่ะที่ขี่รถต้านฝน จนนึกได้ว่าติดโทรศัพท์มาด้วยเดี๋ยวจะเปียก แล้วทำไงกันดีล่ะเนี่ย จะจอดพักก็ไม่มีที่พัก 2 ข้างทางเป็นไรมันยาวเหยียด ก็เลยเอาโทรศัพท์เก็บไว้ในที่ๆลึกลับแล้วคาดว่าจะไม่โดนฝน ฮ่า ฮ่า ไม่บอกหรอก

ก็ไปจอดกันที่ 4 แยกพัฒนา ขี่มาดูต้นไม้อะไรไกลขนาดนี้เกือบ 10 กิโลเนี่ยมีแต่ไร่มัน สงกะสัย ตรง 4 แยกตรงนี้จะมีผู้คนหน่อยเพราะตลาดจะอยู่ตรงนี้ เห็นร้านขายของร้านนึงยังไม่ปิดเลยไปซื้อไอติมกิน ออกมาก็หาเฮีัยไม่เจอ ยังคิดว่าจะทิ้งกันแล้วเหรอ หันไปหันมาเห็นคนชวนมาดูต้นไม้แอบไปอยู่มุมมืดๆโทรศัพท์อยู่ มิวก็เลยเอาบ้างเลย เห็นไหมล่ะว่ามิวนะลำบากแค่ไหนกว่าจะโทรไปหาได้วันนั้น ทั้งตากฝน ตากลมและกินไอติมตอนตัวเปียกๆ อย่าลืมรักให้มากๆด้วยล่ะ ฮ่า ฮ่า ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เจอเลยต้นไม้ที่เฮียจะไปดูเนี่ย

มิวว่าจะกลับบ่ายวันจันทร์เพราะมีส่งงานตอนเช้าวันอังคาร แต่ก็อยู่ไม่ได้จริงๆอ่ะเพราะตอนกลางคืนน่ากลัวมากๆ มองไปทางไหนก็มืดไปหมดเลยทุกทิศทาง แต่ก็ธรรมชาติมากๆนะเอาไว้โอกาสหน้าไปใหม่ละกัน ก็เลยนั่งรถทัวร์กลับกรุงเทพคืนวันอาทิตย์คนเดียวเลยอ่ะ ขึ้นรถตอน 2 ทุ่ม น่ากลัวอีกแล้วเพราะคนบนรถมีไม่ถึง 10 คน เลยย้ายที่นั่งจากหลังๆไปนั่งแถวๆคนขับหน่อยกลัวโดนปล้ำ อิอิ

วันนี้ก็จะส่งงานแล้วสินะ ถ้างานนี้ผ่านก็เหมือนปิดโปรเจคจบการศึกษาเลยล่ะ เพราะงานนี้ยากสุดใน 4 ปี ตอนปี 3 ไปอังกฤษยังไม่ยากขนาดนี้เลย กำลังจะจบแล้วคับ ไชโย