สายน้ำผึ้งแดง

คือแบบว่ามิวง่วงมากๆอ่ะวันนี้ ไม่ค่อยสบายด้วยอ่ะครับเป็นไข้น่าสงสาร แต่มีคนบอกว่าให้เขียนบล็อกสักทีก็เลยเขียนหน่อยละกัน

เมื่อวันไหนน้า อืมๆ วันพุธที่แล้วมั้งมิวไปเดินเล่นที่ JJ กับแฟนมาอ่ะ วันนั้นตลาดคนน้อยมากเลยอ่ะคับ คนขายของก็น้อยด้วยอ่ะเดินแล้วโหวงเหวง แต่ก็ยังหอบเอาอะไรติดมากลับมาบ้านได้บ้าง

ต้นนี้อ่ะสะดุดตา เพราะเฮียมีแบบนี้แต่สีธรรมดา มิวเลยหวังดีหอบกลับเอามาให้แต่เป็นสีชมพูแดงๆ กลิ่นก็ไม่หอมเท่าไหร่ ไม่เหมือนสีขาวเหลืองธรรมดาที่มีอยู่ สีแดงกลิ่นจางๆอ่อนๆกว่ามากอ่ะถึงขั้นต้องยัดเข้ารูจมูกสูดดม สู้แบบปกติไม่ได้

แล้วมิวก็เซ็งๆ อีกอย่างก็ที่บ้านรั้วเดียวกันแต่มีหลายหลังก็จะมีลุง ป้า น้า กู๋ เดินแวะไปๆมาๆบ่อย เวลามิวไปรดน้ำทำโน่นทำนี่หลังบ้านก็เอาละเดินมาถามละ อุ๊ยต้นอะไรเหรอ ถามจั้งจังถามกันถ้วนหน้า มิวเลยซื้อป้ายชื่อมาปักเลย เมื่อยปากอ่ะ ยุคนี้ต้องประหยัดพลังงานแม้แต่เรื่องการพูด

ตอนนี้โดนสั่งห้ามไม้เลื้อยเข้าบ้านล่ะ ไม่มีที่ให้เลื้อยอ่าคับ พุธนี้มิวคงไม่ได้ไป JJ เพราะต้องดูแลคนป่วย อิอิ ป่วยแล้วยังฤทธิ์เยอะอีก

นอนละคับ ง่วงจั้งจัง