แก้วแคระ

วันนี้มิวไปแถวๆมาบตาพุด ไปคนเดียวด้วยนะ ก็พอดีพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องเค้าแต่งงานไปแล้วละก็ทำงานอยู่แถวๆนั้น ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีแล้ว มิวเลยไปเยี่ยมสักหน่อย ละก็แวะเข้าไปที่สวนอีกครั้ง คนเดียวอีกด้วยอ่า เก่งเนอะ

ตอนเข้าสวนอ่ะพี่เขยขับรถมาส่งแถวๆวังจันทร์ ละมิวก็ต้องต่อรถเข้าไปชนบทเอาเอง ไม่ไกลเลย ไม่เลย แค่อีก 20 กิโลเมตร จะส่งให้ถึงที่หน่อยก็ไม่ได้ งกๆๆๆๆๆๆๆ

พอเข้าสวนบรรดาหมาเฝ้าบ้านก็วิ่งกรูมาต้อนรับซะล้มกลิ้งล้มหงาย จริงๆแล้วมันหิวต่างหาก ม๊าบอกว่าให้เอา “แก้วแคระ” ออกมาให้เฮียด้วย ม๊าแอบเพาะเม็ดไว้ 2 ต้น หลังจากนั้นไม่นานป๊าก็แอบเอายาฆ่าหญ้าไปรดซะต้นแม่แห้งตายคาต้น เค้าเป็นอะไรของเค้านะ มิวก็หานานเมิ่กๆไม่รู้อยู่ตรงไหน จะโทรไปถามก็โทรไม่ได้ไม่มีสัญญาณบ้านน้อกบ้านนอก สุดท้ายก็ไปเจอหลังเครื่องซักผ้า นี่ซ่อนกะไม่ให้เจอกันเลยแน่ๆ

หอบเอาออกมาหมดแหละ ต้องรีบออกมาด้วยเพราะใกล้มืดแล้วเดี๋ยวไม่มีรถกลับเข้าเมือง เดินตามชนบทดึกๆดื่นๆมิวอาจจะโดนฉุดไปทำมิดีมิร้ายได้ง่ายๆ

ม๊าบอกว่าเพาะไว้ประมาณเกือบ 2 เดือนได้ละ มิวเห็นดอกตูมๆนิดนึง อื้อหือ ขยันออกดอกติดผลแบบนี้นี่เองมิน่าถึงไม่โต ไม่รู้คนจะเป็นเหมือนกันหรือเปล่า พอกลับมาถึง ร.พ. นอนหลับไปแป๊บเดียวเดินไปดูดอกก็บานแล้ว เยสสส. หอมด้วยล่ะ

เทียบกับเหรียญ 10 บาทก็ประมาณนี้แหละครับ ฉากหลังเป็นผ้าเช็ดตัวคนป่วย เค้าบอกต้องสีน้ำเงินเท่านั้น สีอื่นไม่ใช่แนวของเค้า อืมๆ เอามาให้เค้านั่นแหละบ่นๆว่าอยากดูต้นไม้บ้างเพราะอยู่แต่ในห้องอุดอู้ทั้งวัน แก้วแคระต้นนี้ก็คงเหมาะที่สุดแหละ

มิวชำต้นไม้ก่อนมาไว้ 2 กิ่ง ไม่รู้จะติดอ๊ะเปล่า รูปนี้ยิงแฟลชก็ติดมาแต่ไอน้ำซาวน่า

ก็เลยต้องถ่ายแบบความไวชัตเตอร์ต่ำๆ เลยได้เห็นหน้าค่าตาข้างในกันนิดนึง

อ๊ะๆ ไม่ต้องไปถามบล็อกข้างๆเลย ไม่รู้แน่นอนเพราะมิวไม่ได้บอกหรอกว่้าชำอะไรเอาไว้

ไปละคับ บ้ายบาย