แก้วแคระ
วันนี้มิวไปแถวๆมาบตาพุด ไปคนเดียวด้วยนะ ก็พอดีพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องเค้าแต่งงานไปแล้วละก็ทำงานอยู่แถวๆนั้น 
ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีแล้ว มิวเลยไปเยี่ยมสักหน่อย 
ละก็แวะเข้าไปที่สวนอีกครั้ง คนเดียวอีกด้วยอ่า เก่งเนอะ 
ตอนเข้าสวนอ่ะพี่เขยขับรถมาส่งแถวๆวังจันทร์ ละมิวก็ต้องต่อรถเข้าไปชนบทเอาเอง 
ไม่ไกลเลย ไม่เลย แค่อีก 20 กิโลเมตร 
จะส่งให้ถึงที่หน่อยก็ไม่ได้ งกๆๆๆๆๆๆๆ 
พอเข้าสวนบรรดาหมาเฝ้าบ้านก็วิ่งกรูมาต้อนรับซะล้มกลิ้งล้มหงาย 
จริงๆแล้วมันหิวต่างหาก 
ม๊าบอกว่าให้เอา “แก้วแคระ” ออกมาให้เฮียด้วย ม๊าแอบเพาะเม็ดไว้ 2 ต้น หลังจากนั้นไม่นานป๊าก็แอบเอายาฆ่าหญ้าไปรดซะต้นแม่แห้งตายคาต้น เค้าเป็นอะไรของเค้านะ มิวก็หานานเมิ่กๆไม่รู้อยู่ตรงไหน จะโทรไปถามก็โทรไม่ได้ไม่มีสัญญาณบ้านน้อกบ้านนอก สุดท้ายก็ไปเจอหลังเครื่องซักผ้า นี่ซ่อนกะไม่ให้เจอกันเลยแน่ๆ 
หอบเอาออกมาหมดแหละ ต้องรีบออกมาด้วยเพราะใกล้มืดแล้วเดี๋ยวไม่มีรถกลับเข้าเมือง เดินตามชนบทดึกๆดื่นๆมิวอาจจะโดนฉุดไปทำมิดีมิร้ายได้ง่ายๆ 
