มิวบล็อก

มิวอาจจะอายุสั้นไป 1 วัน

วันนี้เหนื่อยโครตๆอ่ะ เหนื่อยกายเหนื่อยใจ กลับถึงบ้านนอนพับเลย ที่บ้านมีปัญหากันนิดหน่อย ก็ไม่หน่อยหรอก เยอะเลยทีเดียวแหละ แต่ก็ยังดีที่ม๊ากับป๊าไม่รู้เรื่องนี้ คนที่รู้ก็มีไม่กี่คนอ่ะครับ

มิวไปแถวๆพุทธมณฑลมาด้วยอ่ะ แม่มไกลเมิ่กๆเหนื่อยอิ๊บอ๋ายเลย ไปคนเดียวก็ไปไม่ถูกเลยต้องชวนเพื่อนไปด้วยอีกคน แถมยังพากันไปหลงอีก คิดดูดิถนนแถวนั้นอ่ะมันยาวๆตลอดสายเราก็ยังหลงกันได้คิดดู ก็ซอยมันเยอะอ่ะครับ มิวก็มั่วซั่วเพราะตอนนั้นมันเอ๋อๆอยู่ไง

สุดท้ายก็ต้องทำหน้าด้านๆหน่อยโทรไปถามทางไปบ้านเฮียไมค์ หึหึ แน่นอนก็ต้องโทรไปหาศรีภรรยาเค้าอ่ะแหละ เพราะถ้าโทรไปหาเจ้าตัวพี่แกเล่นตัดสายใส่ซะเลย @@#_)#@!*&#@ พอถึงหน้าบ้านพี่แกกำลังจะชิ่งพอดี กลัวอะไรกันหืม?

ก็คุยๆกัน ไม่มีไรหรอก มิวก็บอกแล้วว่าปัญหามันต้องมีทางแก้ไข อาจจะช้าหน่อยแต่มันจะค่อยๆเป็นค่อยๆไปไงครับ เชื่อหัวไอ้มิวเหอะ! ตอนขากลับเพื่อนชวนไปสนามหลวง 2 อีกอ่ะ มิวก็ต้องไปเพราะเกรงใจเพื่อน เค้าอุตส่าห์มาด้วยแล้วจะกลับบ้านเลยคงเห็นแก่ตัวไปหน่อย แอบลองใจคนบางคนถามทางไปสนามหลวง 2 ว่าไปยังไง เค้าก็บอกขึ้นรถสายนี้สายนั้นไป แต่ไม่ขับรถไปส่ง โอเคซึ้ง กูไปเองก็ได้ เค้าไม่เข้ามาอ่านหรอก

สรุปว่ากลับถึงบ้านก็โทรหาเฮียแมค ปรากฏว่าเฮียเมายาช้างหรือเปล่า? เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวเครียดเดี๋ยวอารมณ์ดี แต่ที่แน่ๆมิวเหนื่อยมากเฮียรู้ไหม?

มิวก็ทำได้เท่านี้แหละ ขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้คนบางคนเปลี่ยนใจเปลี่ยนความคิดได้ ขอบคุณครับ